Cursus effectief pesten voor kinderen

Pesten? Dat doe je zo!

Een echte pester werkt stiekem, laat anderen het vuile werk opknappen, liegt, bedrieg, manipuleert, geeft anderen de schuld en is geen uitblinker op school. 

 

Stiekem

Een goede pesterij bestaat uit het, ten overstaan van je vriendjes/vriendinnetjes, vernederen van iemand die niets terug zal doen.

De mogelijkheid om te pesten kun je van tevoren uittesten met uitschelden en belachelijk maken. Dit moet je doen met dingen die gevoelig liggen. Bijvoorbeeld met uiterlijk of gedrag maar als dat niet werkt dan zeg je dat ze stom zijn of je zegt iets lelijks over hun bril, broek, fiets, broertje, zusje enz. Dit doe je natuurlijk allemaal heel stiekem. En om te voorkomen dat je betrapt wordt ga je dat kind bedreigen want jouw belangrijkste wapen is: ANGST ZAAIEN!!!
De volgende stap is meelopers krijgen zodat die het vuile werk voor je opknappen. Nu heb jij de leiding terwijl je kunt zeggen dat jij zelf helemaal niets doet. En omdat iedereen vindt dat een pesterij bewezen moet worden, kan niemand jou iets doen. Verder moet je ervoor zorgen dat jouw ouders denken dat jij een lief kind bent dat niemand pest. Maar als iemand zegt dat jij een pestkop bent,  dan ontken je alles of zeg je dat het maar een geintje was. En als ze dat niet geloven dan zeg je dat ze jou ook lopen te pesten. Hierna moet je een paar dagen niet meer pesten. Daarna begin je weer want het kind dat jij pest durft dan niets meer te zeggen. Als dat wél gebeurt dan zeg je wéér dat je niets doet want dan wordt hij/zij gestraft vanwege het ‘liegen’. Hierna durft dat kind helemaal niets meer te doen of te zeggen en kun jij pesten zoveel je wilt.  Oh ja, als jouw school iets tegen pesten doet dan moet je gewoon meedoen want dat is natuurlijk leuker dan rekenen en zo. Maar als de school lastig is dan moet je buiten de school verder pesten want dan doet de school echt helemáál niets meer!

 

De pesters

Pesters zijn kinderen tussen de 8 en 15 jaar. Het pestgedrag overkomt 1 op de 10 kinderen. Ze zitten allemaal in de fase waarin ze iedereen een sukkel vinden en zichzelf de beste van de wereld.

 

De gepesten

Gepeste kinderen zijn ook tussen de 8 en 15 jaar oud. Ook het gepest worden overkomt 1 op de 10 kinderen. Het gaat dan om kinderen die nog vertrouwen op de bescherming en aansturing door volwassenen, of om kinderen die verstandelijk gezien al veel volwassener zijn dan de pester.

 

Wat je tegen pesten kunt doen

Er is maar één ding dat je tegen pesten kunt doen. Namelijk: zorg dat iemand de ouders van de pester een brief stuurt waarin staat wat hun kind jou aandoet.Als je wilt dan zal ik dat voor je doen. Je hoeft alleen maar dit formulier in te vullen. Ik heb dit al bijna 80 keer gedaan en het is bij allemaal onmiddellijk en blijvend gestopt.

 

Wat veel scholen tegen pesten doen

Het eerste dat veel scholen tegen pesten doen is zeggen dat ze iets tegen pesten doen. Maar wat ze werkelijk doen is eigenlijk niets. De school vertrouwt op methodes die zeggen dat ze iets tegen pesten doen maar in werkelijkheid doen die óók niets. De makers van zulke methodes vragen aan de kinderen die niet gepest worden of hun methode werkt, en die zeggen natuurlijk allemaal “Ja!”.

 

Pester hoeft niet naar training

Er wordt heel veel tegen pesten gedaan maar er wordt nog véél meer niet gedaan.  Zo worden de ouders/verzorgers van de pester én de gepeste niet vertelt wat hun kind overkomt of aanricht. De pester wordt niet gecontroleerd, meesters en juffen hebben niets geleerd over pesten en weten vaak niet eens dat er in hun groep gepest wordt. Pesterijen worden niet opgeschreven, de pestcoördinator weet niet hoe een pesterij gestopt moet worden en de vertrouwenspersoon mag niets doorvertellen. Het Pestprotocol staat vol met onbegrijpelijk regels en is meestal domweg gekopieerd vanaf het internet. De ‘goedgekeurde’ methodes vertellen hoe alle kinderen zich op school moeten gedragen, dat hebben ze thuis al geleerd maar nu gaat de school ze her-opvoeden. Men vindt dus dat de ouders dat niet goed hebben gedaan en dat de (soms kinderloze) leerkracht dat véél beter kan. Als je zegt dat je gepest wordt dan wil men met je praten. En daarna gaan ze praten met alle pesters, maar die zeggen natuurlijk dat het niet waar is en zij zijn in de meerderheid! Dus krijg jij de schuld en moet je jezelf aan de groep aanpassen of moet je op een weerbaarheidstraining. Niet omdat je weerloos bent wanneer je ervoor kiest om niet terug te vechten, maar omdat men ervan overtuigd is dat jouw gedrag aanleiding geeft tot de pesterij. De pester mag wél gewoon verder spelen en hoeft niet naar een training.

 

Wat men in het algemeen tegen pesten doet

Men gebruikt een kanon om op een mug te schieten. Want anti pesten methodes geven alle kinderen een training omdat er misschien één kind kan gaan pesten. En omdat niemand weet of er een toekomstige pester in de groep zit, is deze aanpak vrijwel zinloos. En dat blijkt ook want pesten is een steeds groter wordend probleem op scholen. Pesterijen worden door de school altijd ontkent omdat men niet wil toegeven dat ze er geen verstand van hebben. Scholen roepen dat ze ‘alles hebben gedaan’ om de pesterij te stoppen terwijl ze nooit zeggen wát ze dan allemaal hebben gedaan. Een pestcoördinator hoeft geen verstand van pesten te hebben en de vertrouwenspersoon mag niets doorvertellen. De meest gebruikte wijze om van een pesterij af te komen is dan ook, door het gepeste kind van school te sturen!

 

Het succes van de aanpak

Omdat 90% van de kinderen niet gepest wordt is het succes van een willekeurige aanpak altijd 90%. Zelfs wanneer de school helemaal geen methode gebruikt. Niet-gepeste kinderen geven de aanpak gemiddeld een 7,5 terwijl gepeste kinderen gemiddeld een 4 geven! (Deze cijfers komen uit de 4.000 reacties op de PestTest)

 

Diverse methodes

Er zijn twee manieren om een pesterij aan te pakken. Namelijk: een interventie die gericht is op de pester, of op de gepeste. Op verzoek van staatssecretaris Dekker  werd een commissie van wetenschappers samengesteld om te ontdekken welke interventies echt zouden werken tegen pesten. Het aanbod bestond uit maar liefst 70 interventies die gericht waren op het slachtoffer, en slechts 1 die gericht was/is op de dader (namelijk het Pestbriefje).
Het Pestbriefje werd afgewezen omdat het ‘idiosyncratisch was/is. (Dat is een moeilijk woord voor: niet in overeenstemming met hoe de commissie vindt dat pesten moet worden aangepakt.) En van de overgebleven 70 werden er nog eens 62 afgewezen terwijl ze alle 70 op een iets andere manier allemaal precies hetzelfde deden. Namelijk: veronderstellen dat een kind gepest wordt omdat het ‘anders’ is. Nu zijn alle kinderen ‘anders’ maar gepeste kinderen zijn blijkbaar anders ‘anders’ dan de anderen. Toevallig bleken alléén de interventies waar de commissieleden bij betrokken waren, de test te hebben doorstaan. De verrassende uitslag van dit onderzoek werd door diezelfde commissie omgezet in de verplichting voor scholen om alléén de door hen ‘zogenaamd goedgekeurde’ methodes te gebruiken. Dit tot woede van de Raad voor het Primair Onderwijs en de Raad voor het Voortgezet Onderwijs. Er werden Kamervragen gesteld en het onderzoek werd opgeslagen op de plek waar het thuishoort, namelijk: in de prullenbak! Vanaf dat moment mogen scholen zelf bepalen hoe ze het pesten willen aanpakken. Daarbij is kennis van pesten niet noodzakelijk en kan men iedereen vragen pestcoördinator of vertrouwenspersoon te worden. Inmiddels verplichten scholen alle kinderen deel te nemen aan een methode waarvan niemand weet hoe, dan wel of, deze überhaupt werkt. Verder weet minder dan de helft van de kinderen wat de school tegen pesten doet of hoe ze een pesterij moeten melden. En dit is nog maar het topje van de ijsberg.

 

Ik heb geprobeerd dit verslag zo objectief mogelijk weer te geven maar ik heb mijn kind het slachtoffer zien worden van deze waanzin dus hoe objectief is het werkelijk? Toch zal ik, als er morgen een goede aanpak van pesten komt, het Pestbriefje aan de wilgen hangen. De strijd die ik moet leveren met ‘deskundigen’ is zwaar. Ook al is mijn aanpak gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, het wordt niet serieus genomen. In de afgelopen 4 jaar heb ik alle pesterijen, bijna 80, met het Pestbriefje binnen twee dagen gestopt. Ik doe dit geheel gratis ook al krijg ik het verwijt hier aan te verdienen. Het Pestbriefje is immers een V.O.F. een bedrijf dus. Ik heb dat gedaan om niet door een bestuur gedwongen te worden op de ‘goedgekeurde’ methodes over te stappen.

Ik vind dat je bij pesten snel, discreet en zo respectvol mogelijk moet ingrijpen. Slechts twéé ouders van pesters werden boos op mij maar waren toch wel zo verstandig dat ze hun kind hebben aangepakt. Daarom durf ik met trots te zeggen dat er na de ontvangst van het Pestbriefje, niet meer gepest wordt