Pesten brief aan ouders laat pesten direct stoppen

Pesten brief om pesterijen te stoppen

Een pesten brief maakt dat een wijsvinger en een strenge blik al wat nodig is om een pesterij te stoppen.
Streng maar rechtvaardig

Het enige dat nodig is, is een pesten brief aan ouders waardoor ouders zich bewust zijn (gemaakt?) van hun verantwoordelijkheid jegens hun pestend kind. Pesten is namelijk een onrechtmatige daad want het maakt inbreuk op iemands rechten. Behalve dit is het ook in strijd met de “in het algemeen verkeer geldende opvattingen”. Pesten wordt beschouwd als een conflict, als niet aardig zijn tegen elkaar. Maar wat er werkelijk aan de hand is dat is dat kinderen groot worden en hun eigen leven gaan leiden. Ze onttrekken zich aan het gezag en stellen hun eigen regels op. Dit begint in de leeftijdsgroep van 10 tot 14 jaar. Bij 10% van de kinderen gaat dit mis en gaat het kind andere kinderen pesten. Meestal zijn dit leeftijdgenootjes maar nooit de eigen broertjes of zusjes omdat de ouders dan ingrijpen. Er wordt daarom stiekem en buiten het zicht van de ouders gepest en staan er sancties op ‘verraad’.

Doordat steeds meer kinderen zelfstandig worden, neemt het aantal pestende kinderen toe. We noemen dit de meelopers omdat de pester de leiding over hen heeft. Ook nu gaat het weer om enkele kinderen want bij 90% van de kinderen verloopt dit proces probleemloos. Het kind bij wie dit proces nog niet is begonnen vertrouwt op de bescherming en aansturing van de volwassenen. Zij zijn dol op de juf en hebben meestal een heel lief karakter en zijn vaak slimmer dan de pesters. Zij begrijpen niet waarom juist zij gepest worden en die verwarring wordt groter wanneer de volwassenen, die hem/haar moeten beschermen, niet ingrijpen.

 

Ingrijpen door school of ouders

Als de school ingrijpt dan wordt de pesterij aangepakt als een conflict. De oorzaak van het conflict wordt dan gezocht aan de hand van de symptomen. De pester krijgt begrip omdat deze ‘onzeker’ is of ‘jaloers’ of omdat deze ‘zelf gepest is’. Maar de gepeste krijgt het verwijt ‘niet weerbaar’ te zijn. Dus: excuses voor de dader en beschuldigingen voor het slachtoffer. De houding van de school werkt in het voordeel van de pester. Het gebrek aan gezag maakt dat de pester denkt “Je bent m’n moeder niet!” en de pesterij wordt nóg stiekemer voortgezet. Het gepeste kind voelt zich in de steek gelaten en begrijpt niet waarom het een training moet volgen, het heeft immers niets verkeerds gedaan!
Het ingrijpen van de ouders onderwerpt het kind aan hun gezag. Als zij verbieden te pesten dan zal het kind daar onmiddellijk mee stoppen. Als deze aanpak binnen het gezin blijft dan zal het leiderschap van de pester zorgen dat ook de meelopers onmiddellijk stoppen.

 

Op het matje komen

Ook ouders van pesters zijn tegen pesten maar als je zegt dat hun kind een pestkop is dan schieten ze in de verdediging en ontstaat er een strijd. Iedere ouder vecht immers als een leeuw voor zijn/haar kind. Verwijten en beschuldiging vliegen dan in het rond maar er wordt niets opgelost. We zien iets vergelijkbaars als de school op de pesterij wordt aangesproken. De juf/meester voelt dit als een verwijt en kaatst de bal terug met het verwijt dat het gepeste kind niet weerbaar is. Ook nu wordt er niets opgelost en als de kwestie escaleert dan verschuilt de school zich achter het pestprotocol en roept dat het ‘alles’ heeft gedaan om het gepeste kind te helpen. Je hoort nooit welke sancties men de pester heeft opgelegd of dat men überhaupt iets tegen de pester heeft ondernomen. De methodes die scholen gebruiken zijn namelijk uitsluitend gericht op de slachtoffers en zij zijn van zo’n kinderlijk niveau dat ze volkomen zinloos zijn. Het is daarom véél effectiever om het kind bij de ouders op het matje te laten komen dan dat door de school te laten proberen. Immers, waar de pester zegt: “Je bent m’n moeder niet!” zegt de school: “Het is mijn kind niet!”

 

De brief aan de ouders

De meest effectieve manier om pesterijen aan te pakken is het inzetten van de ouders van de pester. En omdat ook zij tegen pesten zijn is een verwijt ongepast. Daarbij, kinderen die pesten zijn geen misdadigers! Het zijn kinderen die begrip en begeleiding nodig hebben. Kinderen worden ongevraagd pester en ongevraagd gepest. Maar laten we niet vergeten dat pesten wordt gedaan door de pester, en door niemand anders. Dus als we een pesterij willen stoppen dan moeten we de pester laten stoppen en moeten scholen ophouden met hun ‘bijzondere’ aanpak.
Met onderstaande brief informeren wij de ouders van de pester over het gedrag van hun kind. Wij vragen daarvoor hun medewerking. Maar omdat pesten een ernstige zaak is, is die medewerking niet vrijblijvend. Wij vragen hen dit zo geruisloos mogelijk aan te pakken zodat hun kind met opgeheven hoofd terug naar school kan. In één op de twintig brieven die wij versturen maken de ouders amok. Zij gaan op hoge poten naar de school, dreigen ons een proces aan te doen en beklagen zich bij andere ouders om zieltjes te winnen (dit terwijl de kinderen alweer met elkaar spelen). Men stelt het eigen belang boven het belang van hun kind en ze realiseren zich niet dat er niemand is die hen gelooft. Immers, iedereen weet wie de pester is! Zoiets duurt nooit lang en ook in deze gevallen wordt de pesterij onmiddellijk gestopt. Het is nog nooit gebeurd maar als een pesterij ondanks alles niet wordt gestopt, dan kan er keer op keer een duizenden euro’s kostende rechtszaak volgen. Net zolang tot de pesterij wél gestopt is. Want pas wanneer je zelf een gepest kind hebt zul je begrijpen waarom wij dit doen.

 

 

brief aan ouders