Bij pesten moet je dit niét doen!

 

Er zijn 5(!) zaken die je in de strijd tegen pesten zo snel mogelijk moet vergeten. Namelijk: 
1) een gepest kind is ‘anders’; 
2) de weerbaarheidstraining; 
3) de sociale vaardigheidstraining; 
4) de omstanders moeten ingrijpen; 
5) pesten is een groepsproces. 

Pesten ontstaat rond de leeftijd van 9 jaar en duurt tot ongeveer het 15e jaar. Dit gebeurt op elke school, in iedere plaats en in ieder land. Het is onafhankelijk van cultuur, religie, economische- of sociale achtergrond. Pesten wordt gedicteerd vanuit de hersenen en hangt samen met de groei en ontwikkeling daarvan.
Een gepest kind zit in het Impulsieve Egostadium en vertrouwt op de bescherming van de volwassene. En juist die laten het kind in de steek. Word je wel gepest of word je geplaagd? Je moet voor jezelf opkomen?!!!

 

Als je gepest wordt, dan moet je het zeggen!

Maar als je een pester bent, dan moet je dat toch ook zeggen? Want als de ouders van de pester niets weten, wat kunnen zij er dan aan doen? Ouders van een pester krijgen meestal een verwijt. Er wordt hen gezegd dat hun kind een pester is en dat zij daar iets aan moeten doen. Dat wordt niet gevraagd maar dat wordt hen opgedragen. En dan meestal door iemand die daar geen verstand van heeft. Men gaat er domweg vanuit dat die ouders het weten, alsof hun kind bij het avondeten vol trotst verteld dat hij/zij een ander kind loopt te treiteren. Nee, pesten gebeurt stiekem omdat de pester weet dat pesten niet mag, óók niet van zijn/haar ouders.

 

Bij pesten moet je dit níet doen!

  1. Verwachten dat een ander het voor je gaat oplossen;
  2. Zelf contact opnemen met (de ouders van) de pester;
  3. Verhaal halen op school;
  4. Een schuldige aanwijzen;
  5. Derden erbij betrekken.

Dit is waarom je dit niet moet doen:
Er is niemand die jouw probleem oplost op jouw manier.
Ouders zullen altijd hun kind in bescherming nemen.
School weet niets, kan niets en wil niets. En als ze wél iets willen dan is dat niet hetgeen jij wilt.
Een pestkop vindt zichzelf geen pester en ervaart een beschuldiging als onrecht. En dat lijdt tot wraak.
Gedwongen hulp is geen hulp. Je krijgt met steeds meer tegenstanders te maken.

Zie: deze pagina

3 thoughts on “Bij pesten moet je dit niét doen!

  1. Bij ons thuis begon ‘pesten’ met 2 jaar, bij een drieling valt er altijd één buiten de boot. Die wordt dan gepest. Door de ene mee te nemen naar de keuken, de wc etc, kun je de pestmomenten verminderen. Het gaat door tot mensen 100 zijn. Ook in bejaardenhuizen wordt heel erg gepest en gediscrimineerd. Misschien juist wel weer.

  2. Het gebeurt ook dat kinderen in een groep vaak worden buitengesloten. Ook dat is pesten mijns inziens.
    Het is als leerkracht zo moeilijk om dat te doorbreken.

  3. Helemaal mee eens, volwassenen laten in mijn ogen vaak de kinderen in de steek die gepest worden.
    Het gepest is vaak door de combinatie ouders en kinderen. Ouders moeten meer meegaan en het pesten tegen gaan. Door bijvoorbeeld eerst zelf het goede voorbeeld te geven. Dit laat soms ook erg te wensen over.

    Mijn dochter word erg gepest buitengesloten en heeft haar gevoelens situatie in een lied verwerkt om zo de confrontatie aan te gaan met ouders en kinderen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Plaatsing alleen na goedkeuring! * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.