Anti pesten programma’s. Er bestaan er heel veel. Welke is nou echt bewezen effectief?

Anti pesten programma’s. Er bestaan er heel veel.
Welke is nou echt bewezen effectief? 

Of verschilt dat per kind(eren)? Of heeft het vooral met leerkrachtgedrag te maken? Ben benieuwd naar jullie reacties

 

Er bestaan wel een aantal programma’s maar eigenlijk komen ze op hetzelfde neer, namelijk het laten aanpassen van het slachtoffer. Men is helaas nog steeds van mening dat er gepest wordt omdat een kind ‘anders’ is. Op dit moment is er de trend dat een kind gepest wordt omdat het niet weerbaar is. Anti pesten programma’s hebben doorgaans het meeste succes op hun eigen website en er is er niet één de bewezen succesvol is.
Op mijn website http://www.pestbriefje.com/ kan de PestTest gedaan worden, de resultaten kunnen worden bekeken aan het einde van de test en er is ook een pagina met de antwoorden op alle vragen. Op de vraag welke methode de school gebruikt zegt 47% dat niet te weten. Het meest populair is het pestprotocol met 17% en dan de kanjertraining met 6% terwijl beide methodes niet eens anti pesten programma’s zijn!
KiVa, het programma waar € 1.000.000 is uitgetrokken om het op 100 scholen te krijgen, scoort het laagst.
Het is gebleken dat de anti pesten programma’s niet of nauwelijks worden gebruikt, en als ze gebruikt worden dan scoren ze uitermate slecht. Als alternatief hierop worden nu ‘weerbaarheids-trainingen’ gegeven. Dit vanuit de overtuiging dat een pester zich laat afschrikken door de sterke uitstraling van het beoogde slachtoffer. In zo’n geval zal de pester wel een nieuw slachtoffer zoeken.
Er wordt nog steeds volop gepest dus blijkt dit ook geen oplossing te zijn. Het allernieuwste is de brede aanpak. Ook dit is een methode waarbij de pester wordt ontzien.
‘Wat werkt tegen pesten?’ http://www.nji.nl/nji/dossierDownloads/Watwerkt_Pesten.pdf laat zien dat geen enkel programma het gewenste effect levert.

 

 De gezaghebbende leerkracht

Incidentele successen zijn vooral te danken aan de gezaghebbende leerkracht. Voor leerkrachten die dit gezag (nog) niet hebben zijn er nauwelijks beschikbare middelen. Men ‘moddert’ eigenlijk maar wat aan met ad hoc oplossingen.
Voor het Pestbriefje zijn nog geen resultaten bekend omdat dit pas sinds november 2011 in gebruik is genomen op basis- en voortgezet onderwijs. Het is overigens de enige methode die de ouders van het gepeste- en pestende kind informeert over wat hun kind overkomt of veroorzaakt! Het is ook de enige methode waarbij de school direct, en met al haar leerkrachten, in actie komt om de pesterij onmiddellijk te stoppen. Maar dat staat allemaal op de website uitgelegd.
Voor wat de poll betreft Ja, Ja, Nee. Ik ga hem invullen.
Mocht je meer gegevens willen hebben dan wil ik je daar graag bij helpen.

 

De poll staat hier

 

Het ministerie heeft € 1.000.000,- uitgetrokken voor dit onderzoek en het wordt na de zomer op 105 scholen ingevoerd. Maar het zijn er eigenlijk maar 70 want die andere 35 scholen zijn controle-scholen scholen. Dat is per actief deelnemende school ruim € 7.000,-(!) per jaar en omvat dan 0,7% van het aantal scholen voor basis- en voortgezet onderwijs. En dan is het ook nog bedoeld voor alléén de groepen 5 en 6. Dus op 0,7% van de scholen wordt gekeken of het in groep 5 en 6 succesvol is terwijl onderzoeksgegevens uit Finland zeggen dat het pesten dankzij KiVa met 40% is afgenomen. En dit lijkt verdacht veel op het onderzoek naar de grootvader en vader van Kiva, nl. het Bully Prevention Program uit de jaren tachtig en diens opvolger PRIMA.
We kunnen er niet hard genoeg om juichen want dankzij KiVa wordt er nog maar drie dagen in de week gepest! Ik zou zeggen, koop een taart en ga het vieren.
KiVa wordt opgevoerd als het ultieme middel om pesten tegen te gaan, en dat is precies wat ze van de voorgangers ook zeiden. De schoolbrede aanpak is niet vernieuwend, het is zelfs dom! En dat zeg ik als vader van een gepest kind. Want waarom moet de hele buurt erbij betrokken worden als er één kind is dat zich misdraagt en zich van zijn/haar ouders mág misdragen? Is uw kind ook een pester, of mag dat niet van u? En als het toch gaat pesten grijpt u dan zelf in of zegt u dan dat het komt omdat het gepeste kind niet weerbaar is?
Laten we alsjeblieft allemaal de ogen eens opendoen. Laten we ons eerst zelf eens deze vraag stellen: Welke methode wil ik dat de school toepast als de pester MIJN kind is!

.

2 thoughts on “Anti pesten programma’s. Er bestaan er heel veel. Welke is nou echt bewezen effectief?

  1. “er wordt geoefend in het sociaalgedrag en de emotionele ontwikkeling”, zie vorige reactie. Daar zijn kinderen op jonge leeftijd nog niet aan toe, dat begrijpen zij helemaal niet. Het is zoals op de site staat, de pesters beseffen helemaal niet welke desastreuse gevolgen hun gedrag op de gepeste heeft.
    Zelf werd ik op de lagere school in klas 3/4 (groep 5) gepest, door een groepje kinderen. Na bijna een jaar te zijn gepest durfde ik naar de meester te stappen. En ja, deze meester was de gezaghebbende leerkracht. Hij sprak de pesters aan, en stelde een sanctie in als het weer gebeurde, en hij bond mij op het hart metéén te melden, zodra het weer gebeurde. Voordat ik terug op mijn plek zat, kraste de pestkop met potlood mijn tafel onder, ik kon meteen terug naar de meester, en die heeft de pestkoppen aangepakt. De dader moest nablijven. Het pesten was meteen over. Er is gewoon iemand nodig de zegt: EN NU IS HET UIT! Leerkrachten en ouders kunnen er zo iets aan doen. In Amerika, waar familie woont zijn ouders verantwoordelijk. Als er een kind is dat zich op school niet goed gedraagt, pest, of agressief gedrag heeft, dan worden de ouders gebeld en moeten zij hun kind van school ophalen.
    Eenmaal hadden ze bij het televisieprogramma “de reünie” een uitzending over een klas waar heel erg werd gepest. De dader en het slachtoffer werden in die uitzending met elkaar in gesprek gebracht. Opvallend was het verdriet en de onmacht, waar de gepeste nog steeds last van had bij de herinnering. Nog opvallender was het dat de pester er geen idee van had, wat hij het slachtoffer had aangedaan, en dit ondanks wat het slachtoffer hem vertelde, maar schoorvoetend erkende: hij voelde zich niet verantwoordelijk voor wat hij zijn slachtoffer had aangedaan, omdat hij zich hier niet bewust van was, hij bood hiervoor niet zijn excuses aan, maar vond het wel rot voor het slachtoffer dat hij er zo’n last van had gehad. Deze uitzending heeft op mij best indruk gemaakt.
    Succes met de site, in de hoop dat het echt verschil maakt.
    J. de Vries

  2. De strijd tegen het pesten is zwaar. Er zijn teveel vastgeroeste opvattingen en er wordt nauwelijks nagedacht. Men verzint excuses om niet in te hoeven grijpen en als dat niet helpt dan krijgt het slachtoffer de schuld. De niet-werkende methodes gaan gewoon door met watze eerst deden en houden angstvallig hun mond als er weer iets ergs gebeurd is. Soms vraag ik me af waar ik mee bezig ben. En dan opeens krijg je zo’n bericht als deze van Janke. Het ontroert me en ik weet weer precies waar ik het voor doe.

    Dankjewel voor je mooie woorden Janke.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Plaatsing alleen na goedkeuring! * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.